|
نقشها و خیال های دوران کودکی را همه دوست دارند. آدمی در آن سالها هنوز روح و روانش پاک است. او دیری نیست که از سوی خالقش آمده. از عالم پاکی به دنیای خاکی پای نهاده. به همین روی است که خاطرات آن ایام و تصاویرکودکی به این میزان پاک است و آدمی را تا همه عمر بدرقه میکند و چون ارتباطی باریک و نامرئی بین خوبی ها و بدها مرزی را رسم میکند، تا نیک بدانیم چه بوده و چه شده ایم. به قول دوستی، ما چون کفتری می آییم و چون کفتاری می رویم. حیف که تصاویر کودکی مان با ویرویسهای روزمره گی رنگ می بازند... فیلسوفی می گفت من، هم می نویسم و هم نقاشی می کشم. صبح که بیدار می شود آن نوشته ها را میتوانم دور بریزم اما نقاشی ام را نگه میدارم... |+| نوشته شده توسط علیرضا ذاکری در پنجشنبه بیست و هفتم بهمن 1384 و ساعت 1:29 |
|


