تبليغاتX
جویبار
 رسم دعا به شيوه‌ي خوبان...

رسم دعا به شيوه‌ي خوبان...

در يك شب باراني كشتي تجار گرفتار طوفان شده و همه آنها جز دو نفر غرق مي‌شوند. آن دو با كمك تخته پاره‌اي خود را به جزيره‌‌ي دوره افتاده‌اي مي‌سارنند. پس از گذشت چندين روز، تلاش ودعاهاي آنها براي نجات به جايي نمي‌رسد. سپس هر نفرشان به اين نتيجه مي‌رسند كه شايد خدا مي‌خواهد فقط يكي از آنها را نجات دهد. پس تصميم مي‌گيرند كه يكي از آنها با شنا كردن به جزيره ديگري كه درهمان نزديكي است برود. بعد اين اتفاق و گذشت چندين روز و دعا كردن آنها در خلوت، كشتي بزرگي از آنجا عبور ميكند و يكي از آنها نجات پيدا ميكند. او كه نجات يافته بود مرتب خدا را سپاس مي‌گفت كه نجات يافته است.

 ساعتي بعد او در كشتي بخواب ميرود. درخواب ملكي به او نهيب ميزند كه چرا از دوست خود غافل شده‌اي و براي نجاتش اقدامي نكردي؟ او ميگويد خداوند دعاهايم را اجابت كرد و نجات يافتم. حتماً اين خواست خداست كه دوستم نجات پيدا نكند. آن ملك در پاسخ گفت: تو سخت در اشتباه هستي. تو در این مدت تنها  براي خودت دعا ميكردي،  اما در مقابل دوستت  فقط براي نجات تو دعا مي‌كرد و خداوند دعاي او را در حق تو اجابت كرده است...

آن مرد از خواب برخواست و در اوج پشيباني براي نجات همراهش اقدام كرد.   

عكس: عليرضا ذاكري

|+| نوشته شده توسط علیرضا ذاکری در چهارشنبه هجدهم شهریور 1388 و ساعت 17:30  
 اتومبيل‌ها آلت قتاله‌اند...؟

اتومبيل‌ها آلت قتاله‌اند...؟

نيكلاس كيج در فيلم ارباب جنگ  در پاسخ به برادرش كه از شغل اسلحه فروشي او ناراضي است مي‌گويد: هر روزه هزارها نفر در حادثه‌هاي رانندگي كشته مي‌شوند و كسي به اين توليد كنندگان و فروشندگان اتومبيل‌ها اعتراض ندارد و شغل آنها شريف است. اما من اسلحه‌هايي كه مي‌فروشم حتي ضامن هم دارند...

من هم اعتقاد دارم ماشين‌ها تنها اختراعي بعد از سلاحهاي جنگي هستند كه جان آدم‌ها را مي‌گيرد. باور نداريد در اينترنت آمار كشته‌هاي ۲۷ هزار نفر در جاده‌هاي كشورمان را ملاحظه فرماييد تا بپذيرد كه اين آمار بيشتر از كشته‌هاي جنگ‌هاست. 

|+| نوشته شده توسط علیرضا ذاکری در دوشنبه شانزدهم شهریور 1388 و ساعت 15:43  
 وقتی به قاتل خود لبخند میزنیم...
كاريكاتور: عليرضا ذاكري

 دوباره ببينيد/نوبت اول چهارشنبه چهاردهم آذر 1386

وقتی به قاتل خود لبخند میزنیم...

ما ایرانی ها اخلاقی های  عجیبی داریم. طرف براحتی برای  حذف مان اقدام میکند، ما هم مثل پیامبران به آنها لبخند میزنیم. بعد طرف با خود می نشیند و میگوید لابد کار ما زیاد هم بد نبوده. و گرنه  باید  چهار تا فحش که می شنیدیم.

 باور کنید  در این مواقع طرف  یک لحظه هم فکر نمی کند که این نجابت شماست که ماجرا را تمام شده میداند. براستی آیا آنها ارزش گذشت و رفتار بزرگ منشانه ی شما را درک میکنند !! 

|+| نوشته شده توسط علیرضا ذاکری در دوشنبه نهم شهریور 1388 و ساعت 19:11  
 رأي‌گيري اينترنتي، راه برون‌رفت از بحران دوسالانه كاريكاتور
رأي‌گيري اينترنتي، راه برون‌رفت از بحران دوسالانه كاريكاتور

خبرگزاري فارس: عليرضا ذاكري هنرمند كاريكاتوريست، پيشنهاد كرد براي برون‌رفت از بحران نهمين دوسالانه كاريكاتور تهران،‌ رأي‌گيري اينترنتي از همه كاريكاتوريست‌ها صورت پذيرد.

وي در بخشي از نامه خود چنين آورده است: «ليست بيانيه تحريم دوسالانه كه منتشر شد، چندان حيرت نكردم. چون طبيعي است در ميانه هياهوي رخدادهاي بزرگي شبيه ماجراي پس از انتخابات دهم، برخي بخواهند ميدان‌دار حركتي گردند تا به مصالح حزبي و شخصي خود دست يابند. روي سخن من با كاريكاتوريست‌هايي است كه با عنوان لفظي «صنفي»، بيانيه‌‌اي مبني بر تحريم دوسالانه بين‌المللي كاريكاتور، صادر كرده‌اند. اين بيانيه در ادامه با امضاي جمعي از كاريكاتوريست‌هاي كشور همراهي شد. پرسش‌هاي فراواني در مواجه با اين اقدام در ذهن نقش مي‌بنندد. اول اين كه اين حركت صنفي است يا سياسي؟!. با مراجعه به محتواي بيانيه چنين برمي‌آيد كه مفاد آن تنها به ماجراها و آسيب‌هاي پس از انتخابات دهم اشاره مستقيم دارد. اما صرف اين كه جمعي از هنرمندان صنفي، در اين مسير قرار داده شده‌اند، اين حركت صنفي خوانده خواهد شد؟!. آيا اين تصميم صنفي با رأي اكثر كاريكاتوريست‌هاي حرفه‌اي كشور صورت گرفته است؟ اگر اين تصميم با راي همه اعضاي حرفه‌اي آن صنف نباشد، اما تبعات اين حركت متوجه‌ همه هنرمندان اين صنف خواهد بود!»
وي در بخش ديگري از نامه خود متذكر شده است: حسن‌نيت و نوع دوستي اين جمع، زماني ثابت مي‌شود كه آن‌ها هميشه و به دور از خواسته‌هاي حزبي و سياسي در مواجه با حوادث تلخي كه هر روزه بر مسلمانان جهان مي‌رود، همراهي و همدردي داشته باشند. كيست كه نبيند در روي زمين روزي نيست كه مظلومي كشته نشود و خون ناحقي ريخته نشود. اما گذشته، نشان داده است كه به جز كاريكاتوريست‌هاي متعهد و ارزشي، كه همواره در اين صحنه‌ها حاضر بوده و با آثارشان به وظيفه خود عمل كرده‌اند، از حضور جمع زيادي از امضا كنندگان اين بيانيه خبري نيست؟
ذاكري در ادامه به غيرحرفه‌اي بودن برخي از امضاكنندگان بيانيه تحريم نهمين دوسالانه كاريكاتور از سوي كاريكاتوريست‌ها اشاره كرده است و آورده است: داشتم به اين نكته فكر مي‌كردم با بيانيه‌اي كه تعداد زيادي از افراد ليست آن كارتونيست حرفه‌اي نيستند و تنها يك سوم‌ آنها (52 نفر) صاحب‌نام و اعتبار هنري هستند، چگونه مي‌توان يك رويداد هنري حرفه‌اي را تحريم كرد. در يك بررسي سريع و مراجعه به كاتالوگ‌هاي دوسالانه كاريكاتور و عنايت به 960 كاريكاتوريست كشور (ليست ارائه شده در سال 86) نام بيش از 80 هنرمند صاحب نام و اعتبار را يافتم كه در اين ليست حضور نداشتند. لازم مي‌دانم اشاره كنم كه، جدا از نام كاريكاتوريست‌هاي حرفه‌اي محترمي كه نمي‌دانم چرا اصرار دارند در اين ليست باقي بمانند، چگونه مي‌شود افرادي كه حتي چند كاريكاتور از آنها ديده نشده، در ليست تحريم كنندگان دوسالانه كاريكاتور حرفه‌اي حضور يابند؟! از سويي ديگر اين جشنواره با حضور كاريكاتوريست‌هاي بيش از 64 كشور هر دو سال برگزار مي‌شود. آيا آنها كه در هر دوره با ارسال آثارشان به رونق بخشيدن اين رويداد هنري نقش جدي داشته‌اند، حقي مبني بر برگزاري آن ندارند؟؟!! آيا اين جمع، مي‌تواند به جاي همه كاريكاتوريست‌هاي كشور و دنيا تصميم بگيرد؟!
ذاكري در ادامه به انتقاداتي كه نسبت به مسعود شجاعي طباطبايي به عنوان دبير اين دوسالانه مي‌شود اشاره كرده و نوشته است: اين روزها شاهد هستيم كه نوك پيكان همه هجمه‌ها و پرخاش‌ها متوجه دبير دوسالانه كاريكاتور است. واقعاً نمي‌دانم تقصير دبير دوسالانه در اين رخدادهاي تلخ چيست؟ آيا برگزاي دوسالانه‌اي كه اكثر اين دوستان طي اين سال‌ها در برگزاري آن كلي فعاليت، اعتبار و ....نصيب خود كرده‌اند، ايرادي دارد؟! اگر اين حركت مبناي صنفي است و اعتراض به دوسالانه دارد، چرا محتواي بيانيه مستقيم به وقايع اخير اشاره مي‌كند. در ثاني. دوسالانه كاريكاتور در هشت دوره‌ گذشته‌ خود توسط چه گروهي اداره مي‌شده كه اكنون به آن اعتراض دارند!؟. اكثر امضا كنندگان حرفه‌اي اين ليست در دوره‌هاي قبلي برگزاري دوسالانه كاريكاتور در هيأت انتخاب، هيات اجرايي، داور اصلي و يا در شوراي سياست‌گذاري آن حضور داشته‌اند، اكنون اين دوستان به چه چيزي اعتراض صفني دارند؟! در متن بيانيه آمده است كه كاريكاتور فضاي شاد و مفرح دارد. آيا اكنون اين جمع پس از آن ايام ناخوشايند، ديگر به ماتم نشسته و كاريكاتور را به خاطر فضاي شادش، بوسيده و كنار گذاشته‌اند؟!
وي در ادامه نامه خود آورده است: كسي پيدا نمي‌شود كه در مواجه با آسيب ديدن هم‌نوع خود، قلب و روحش آزرده نشود. همدردي با هم‌نوع حركتي پسنديده و انساني است كه كسي مخالف آن نيست و بلكه جاي تقدير دارد. دلسوزي و همراهي در شرايط بحران و تصميم‌هاي احساسي شايسته ساحت هنرمندان فهيم نيست. به اعتقاد من كاريكاتوريست‌ها كه مشهور به باهوشي هستند و هركدامشان در سال‌هاي اخير با تلاش‌هايشان به رونق بخشيدن كاريكاتور اين كشور همت گمارده‌اند، حتماً توجه دارند كه اين ماندن در ليست بيانيه، چندان جنبه‌ صنفي نخواهد داشت. باور كنيم در ميانه‌ ميداني كه هر حركت اشتباه ما، شادي و خرسندي دشمنان قسم خورده‌ اين كشور را در پي دارد، ضرورتي ندارد كه به تصميم خود پافشاري كنيم.
عليرضا ذاكري در خاتمه پيشنهاد كرده است: دوسالانه نهم به سال ديگر موكول شود و در حال حاصر نيز جشنواره ديگري صرفا با موضوعات غير فكاهه برگزار شود و رويكردش موضوعات جدي‌تر آدم‌ها و روابط اجتماعي و سياسي باشد. چرا كه طنز با ابزار خود مي‌تواند اين موضوعات را به نقد بكشد و برگزاري چنين جشنواره‌اي نيز مي‌تواند جدا از مطبوعات و حساسيت‌هاي خاص خودش، محل مناسبي براي ارائه چنين آثاري باشد كه در عرصه رسانه‌اي بازخوردهاي منفي در پي دارد. همچنين دبير دوسالانه كاريكاتور مي‌تواند از طريق سايت ايران كارتون براي برگزاري دوسالانه در زمان مقرر و يا برعكس آن، اقدام به رأي گيري اينترنتي كند كه اين شيوه تنها براي كاريكاتوريست‌هاي صاحب نام داخلي و خارجي ممكن باشد و نتيجه حاصله هرچه باشد همه به آن تن دهند.

|+| نوشته شده توسط علیرضا ذاکری در دوشنبه نهم شهریور 1388 و ساعت 15:49  
فهرست وب سایت های ایرانی