قصد نقد نویسی نداشتم اما انگار نمی شود ننوشت .

مسعود ده‌نمكي، همان ماهي‌ كوچولو باش ...

هنوز هم اين طرحم را وقتي مي بينم  بي اختيار ياد مسعود ده‌نمكي در ذهنم مجسم مي شود كه انصافاً مصداق بارز محتواي اين  طرح در جامعه خودمان است. وقتي فيلم‌ ده‌نمكي خوب مي‌فروشد و او  در كارش خوب هم رشد مي كند تحمل رشد و موفقيت  او براي برخي آدم‌ها سخت است، عمده دليل ناسازگاري اين آدمها به اين بر مي‌گردد كه بسياري از فيلم‌سازان با تخصص و با كلاس كشورمان كه ادعاي كاربلدي هم دارند، سالهاست، زور مي‌زنند اما  واقعاً نمي‌توانند فيلم پرفروش بسازند. لابد مي‌گويند فيلم پر فروش كه دليل خوب بودن فيلم نيست.  اين معيار چرا براي سينماي ديگر كشورها كه فيلمي خوب بفروشد مبناي موفقيت است،  اما در كشور ما مصداق ندارد! آنجا فيلمي پرفروش شود فيلم خوبي است ، اما در ايران نه!!؟. چرا حواسمان نيست. كي بدش مي‌آيد فيلمش خوب بفروشد.

شايد صحبت فرصت‌ها به میان آید. فراموش نكرده‌ايم كه خيلي‌هاي ديگر هم سالها فرصت و امكانات و سرمايه در اختيار داشتند. خيز ساخت فيلم پرفروش هم برداشتند آیا كسي فروش ميليوني فيلمي را در ايران ديد...؟؟!

چرا نمي‌خواهيم بپذيرم و انصاف را نگه داريم. واقعاً هر آدم ديگري غير از مسعود ده‌نمكي دركارش تا اين حد موفق بود باز هم اينقدر برايش حرف و حديث زده مي‌شد. خب طبيعي است، راهي كه همه زور مي‌زنند هر جور شده بروند و نتوانند، كسي از راه برسد و خوب هم موفق شود، تحميل و ديدنش واقعاً سخت مي‌شود، غير از اين است...

|+| نوشته شده توسط علیرضا ذاکری در شنبه بیست و دوم فروردین 1388 و ساعت 17:36  

  RSS