عشق به آقا امیرالمومنین برای پیروان واقعی آن حضرت تمامی ندارد. حیف از لحظه اي كه  از عمرمان بگذرد و به یاد آن امام آسمانی نباشیم. همه دوستداران آن حضرت شيفته‌ي ديدن جمال روي او هستند. این سالها تصاویر فراوانی از امامان طرحی شده به بازار آمد و در سطح جامعه مذهبی ایران رواج یافت. تصاویری که هیچ کدامشان بر پایه احادیت و روایات نبود و به هیچ وجه از حیث بصری حس معنوی را در بیننده ایجاد نمی کرد. تصاویری که تنها به زیبایی های غیر مردانه می مانست و با فرمان مقام معظم رهبری به موقع جلوی این تصاویر در ایام مذهبی گرفته شد. اما از سویی دیگر نقاشان و تصویر گران خاصی همیشه بوده اند که با حفظ حرمت و احترام امامان دست به خلق آثاری مبنی بر دریافت های خود کرده اند. بطور مثال: 

حقير اواسط دهه هفتاد در روزنامه قدس بودم و به  مراسمی که استاد فرشچیان قرار بود در آن باشند بعنوان خبرنگار تجسمی رفتم و با کنجکاوی همیشگی هر روزنامه نگار، یادداشتی به استاد رساندم . استاد بلافاصله خواستند صاحب اين پرسش خودش پاي تريبون بيايد. اول كمي جا خودم. زيرا از سختي پرسشم آگاه بودم. استاد خواستند پرسش را براي حضار بخوانم. ايشان اشاره كردند كه مي‌خواهد پاسخي كامل ارائه دهد. با اين كلام استاد آرام شدم و پرسش را طرح كردم : مينياتوريستهاي ايراني تا كنون چهره‌ي امامان و حضرات معصومين را با پوشيه سفيد كرده و از ترسيم خط‌و‌خال پرهيز ‌مي‌كردند. شما چهره‌ي امام رضا عليه السلام را در تابلوي نفيس ضامن آهو  كامل و با جزئيات ترسيم كرده‌ايد. آيا اين چهره از كجا آمده است؟

استاد با كمال خضوع و فروتني گفتند: من سالها قبل براي مداواي قلبم به آمريكا رفته بودم. در آنجا نذر كردم چنانچه سلامتي‌ام را باز يابم تابلويي براي امام رضا عليه السلام ترسيم كنم.

استاد ادامه دادند كه من پس از بهبودي در همانجا وسائل كار را مهيا كردم و يك هفته متوسل به حضرت شدم تا بنوعي جمال شان را به من نشان دهند. بالاخره اين اتفاق مهم براي من رخ داد و در طي چند شب جمال آقا امام رضا عليه السلام را در خواب ديدم.

استاد با حال خوشي كه يافته بودند ادامه دادند: من به مدت 6 ماه روي اين تابلو كار كردم و بدون استفاده از امكانات گرافيست ها( ايربراش) چهره‌ي حضرت را در نور ترسيم كردم كه شما نور را از چهره حضرت متصاعد شده مي بينيد.

اين خاطره زيبا ناظر به اين مضمون است كه نقاشان اهل دل، هميشه بوده‌اند كه با امامان معصوم ارتباط معنوي برقرار كرده و تمثال‌هاي زيبا و با شكوهي از آن امامان معصوم خلق كنند. اين تمثال آقا اميرالمومنين عليه السلام، اثري بازسازي شده از تمثال قديمي اين تابلو است. در عكسهاي قديمي ايراني، تمثالي  شبيه به اين اثر ديده مي‌شود كه بسيار زيبا و با شكوه است. اما اين اثر بازسازي شده  از جذابيت و معنويت خاص، و اقتدار ويژه‌اي برخوردار است. شايد باور نكنيد من اين تمثال را به كودك كمتر از دو سال نشان دادم و در كمال شگفتي با زبان كودكانه‌اش گفت: امام علي! بعد امتحانش كردم و تصاوير ديگري كه اين روزها از امامان رايج شده به كودك نشان دادم ، اما او  فقط گفت: آقاست. همين.

اين تاكيدها به اين معنا نيست كه اين تمثال خود آقا امير المومنين است. خير. در واقع شرحي‌ست براي خودم، زيرا هر دم كه هواي آقايم به دلم مي‌زند، مي‌مانم چه كنم. من كه كور باطنم و توان اولياء و خاصان روشن ضمير را ندارم تا جمال آقايم را نظاره كنم. خير. مجبور با همين تمثال زيبا و دلنشين به گفتگو نشسته و راز دل كنم. خصوصا در اين شب‌ها كه شب‌هاي قدر است و بايد قدر عشق به خاندان اهل بیت را دانست...

|+| نوشته شده توسط علیرضا ذاکری در شنبه سی ام شهریور 1387 و ساعت 1:28  

شماره دوم گفتار سبز منتشر شد ( ویژه زنان کاریکاتوریست )

برای اطلاعات بیشتر به وب سایت داوود یاراحمدی مراجعه فرمایید: http://artna.blogfa.com/

|+| نوشته شده توسط علیرضا ذاکری در دوشنبه هجدهم شهریور 1387 و ساعت 15:39  

  RSS