جویبار

تنها صداست که می ماند...

خسرو شکیبایی عزیز هم با آن صدای زیبایش نزد خدا رفت. اما طنین جذاب صدایش، همیشه با خاطراتمان همراست. وقتی سهراب گونه شعرهای سپهری را برایمان می خواند، طمع واقعی شعرهای سهراب را درک می کردیم.

خسرو رفت... رو به آن وسعت بي واژه كه همواره او را مي خواند.

باد مي رفت به سروقت چنار ، او به سروفت خدا...

چه كسي بود صدايش زد...

|+| نوشته شده توسط علیرضا ذاکری در شنبه بیست و نهم تیر 1387 و ساعت 16:50

وقتی طرحها ممیزی میشوند...

وقتی طرحها ممیزی میشوند...

معمولاْ طراحان گرافیک طرحهایشان را با جدید و کلی حس و حال هنری انجام می دهند، اما وقتی برخی از این طرحها بدون هیچ معیار درست هنری، توسط سفارش دهنده رد میشود، فقط خدا میداند آن طراح چه حالی پیدا میکند. آه و حسرتی غمبار جای آن همه حس و حال هنری را می گیرد...

|+| نوشته شده توسط علیرضا ذاکری در شنبه پانزدهم تیر 1387 و ساعت 18:57

پرواز نرخ ها...

پرواز نرخ ها...

در کشور ما نرخ ها در پی بهانه اند تا به پرواز در آیند. بنزین با تمام توان توانست نقش خودش را در این میان بازی کند. در گذشته نیز افزایش حقوق کارمندان سبب اصلی افزایش نرخ ها در شروع هر سال بود. حال اندیشه بفرمایید قرار باشد حق یارانه ( سوبسید ) نقداْ به حساب مردم واریز شود. بی شک آن زمان نیز نرخ ها به سبک گذشته افزایش خواهند یافت. ای کاش مدیران اقتصادی کشور همان سیاست حذف نقدینگی را در پیش گیرند تا نرخ افزایش پیدا نکند. انگار تا همین چند ماه پیش هم قرار بر همین بود. حذف نقدینگی!

|+| نوشته شده توسط علیرضا ذاکری در سه شنبه یازدهم تیر 1387 و ساعت 18:40